EY European Economic Outlook: Polska liderem wzrostu gospodarczego w Europie, ale 2027 rok przyniesie spowolnienie

Globalne napięcia, a przede wszystkim konflikt na Bliskim Wschodzie, ograniczają wzrost gospodarczy w Europie – wynika z EY European Economic Outlook. Mimo to Polska, dzięki silnemu popytowi krajowemu i inwestycjom współfinansowanym z UE, pozostaje jednym z najszybciej rosnących rynków Europy. Według prognoz EY, w 2026 r. wzrost PKB nad Wisłą wyniesie 3,6% – to najwyższy wynik spośród dużych gospodarek Starego Kontynentu. 

·       Prognozuje się, że tempo wzrostu gospodarczego w strefie euro spadnie w 2026 r. do 0,5%, po czym zacznie stopniowo rosnąć.

·       Według oczekiwań EY, inflacja w Polsce wyniesie średnio 3,0% w 2026 r. i 3,4% w 2027 r., a następnie będzie nieznacznie spadać.

·       Wzrost PKB Polski powinien spowolnić do około 2,8% w 2027 r. oraz 2,3-2,4% w latach 2028–2029.

Najnowsza edycja raportu EY European Economic Outlook pokazuje, że europejska gospodarka wchodzi w okres spowolnienia, wywołany głównie przez napięcia geopolityczne, wyższe ceny energii i rosnącą presję inflacyjną. Na tym tle Polska wyróżnia się stabilnym wzrostem, wspieranym przez konsumpcję i inwestycje publiczne.

Konflikt na Bliskim Wschodzie hamuje Europę

Na poziomie europejskim kluczowym czynnikiem ryzyka pozostaje konflikt na Bliskim Wschodzie, który odpowiada za gwałtowny wzrost cen energii (ceny ropy naftowej i gazu w Europie przekroczyły poziom sprzed konfliktu o około 50%), nawozów i żywności. Wyższe ceny paliw już zwiększyły inflację w strefie euro o ponad 1 pkt proc.

Ponadto, zakłócenia w transporcie morskim ponownie nasiliły presję na łańcuchy dostaw, a nastroje przedsiębiorców i konsumentów uległy znacznemu pogorszeniu.

- Spodziewamy się, że konflikt na Bliskim Wschodzie doprowadzi do długotrwałego szoku inflacyjnego. Skala tego zjawiska będzie w dużej mierze zależała od dalszego przebiegu wojny. Eskalacja napięć i utrzymanie wysokich cen surowców lub ich dalszy wzrost mogłyby doprowadzić nawet do recesji w Europie. Z kolei w bardziej optymistycznym scenariuszu szok miałby charakter przejściowy i wygasał wraz ze stabilizacją sytuacji geopolitycznej. Kluczowe znaczenie mają również reakcje poszczególnych rządów, w tym skala interwencji na rynkach energii i paliw, a także struktura miksu energetycznego gospodarek. Nawet kraje będące producentami surowców energetycznych, choć co do zasady pozostają mniej narażone niż gospodarki silnie uzależnione od importu energii, nie pozostają całkowicie odporne na zakłócenia – mówi dr Marek Rozkrut, Główny Ekonomista EY na Europę i Azję Środkową.

Prognozuje się, że tempo wzrostu gospodarczego w strefie euro spadnie w 2026 r. do 0,5% ze względu na konsekwencje konfliktu na Bliskim Wschodzie oraz głęboką recesję w Irlandii, po czym, wraz z ustępowaniem czynników hamujących, nabieraniem tempa ekspansji fiskalnej w Niemczech oraz odbiciem w Irlandii, zacznie stopniowo rosnąć.

Polska liderem wzrostu wśród dużych gospodarek Europy

Mimo trudnej sytuacji globalnej, Polska gospodarka utrzymuje silne tempo wzrostu, napędzane głównie przez popyt krajowy i inwestycje unijne. W pierwszym kwartale 2026 r. PKB wzrósł aż o 3,5% r/r. Prognozuje się, że wzrost za cały 2026 rok wyniesie 3,6%.

Wzrost gospodarczy powinien być zrównoważony–oczekuje się, że konsumpcja prywatna wzrośnie o 3,3% w 2026 r., a inwestycje, napędzane przez działania sektora publicznego i projekty finansowane przez UE, mają przyspieszyć do 6,5%. Ponadto przewiduje się, że eksport wzrośnie o 4,1%, a import o 4,5%.

- Polska nadal szybko zmniejsza dystans rozwojowy do Europy Zachodniej, utrzymując wysoką dynamikę produktywności. Mimo wyhamowania wzrostu płacy minimalnej i wynagrodzeń w sektorze publicznym, wzrost płac pozostaje solidny, wspierając konsumpcję nawet w warunkach nieco wyższej inflacji. Pomimo trudnego otoczenia międzynarodowego i rosnących kosztów pracy, dynamika eksportu pozostaje relatywnie wysoka, co potwierdza konkurencyjność polskich przedsiębiorstw na rynkach zagranicznych. Istotnym czynnikiem wzrostu pozostają również wydatki rządowe, zwłaszcza na obronność. Dodatkowym impulsem dla gospodarki jest przyspieszone wykorzystanie środków z KPO, które w dużej mierze muszą zostać rozliczone do końca roku, wspierając aktywność inwestycyjną - dodaje Marek Rozkrut.

Inflacja ponownie powyżej celu, ale pod kontrolą, o ile konflikt się ustabilizuje

Dotychczasowe pomiary inflacji sugerują, że w 2026 r. będzie ona wyższa, niż zakładano przed wybuchem konfliktu na Bliskim Wschodzie. Wzrost wskaźnika z 2,1% r/r w lutym do 3,1% r/r w maju to wypadkowa rosnących cen paliw, choć skala ich wzrostu została ograniczona dzięki obniżkom podatków i wprowadzeniu ceny maksymalnej. Rosnąć zaczęła też inflacja bazowa, co można łączyć z zaburzeniami w sieciach dostaw i wzrostem kosztów transportu. Choć dynamika cen żywności ostatnio hamowała, analitycy EY spodziewają się jej wzrostu w przyszłym roku, będącego pokłosiem globalnego wzrostu cen nawozów i surowców.

Oczekuje się, że inflacja wyniesie średnio 3,0% w 2026 r. i 3,5% w 2027 r., a następnie będzie spadać tylko stopniowo ze względu na utrzymujące się skutki konfliktu na Bliskim Wschodzie i planowane rozszerzenie systemu ETS.

- Powrót inflacji powyżej celu nie oznacza dziś utraty kontroli nad procesami cenowymi, lecz raczej pokazuje, jak silnie gospodarka pozostaje wrażliwa na czynniki zewnętrzne, zwłaszcza ceny energii i surowców. Jeśli sytuacja na Bliskim Wschodzie będzie się stopniowo stabilizować, inflacja nie powinna wyraźnie wzrosnąć powyżej 3,5%, a NBP prawdopodobnie pozostawi stopy procentowe bez zmian. Jeśli jednak cieśnina Ormuz pozostanie zamknięta na dłużej, ceny ropy ponownie wzrosną, a inflacja sięgnie 5%, a w skrajnym scenariuszu nawet 8%. Wtedy istotne podwyżki stóp NBP będą nieuniknione – mówi Maciej Stefański, starszy ekonomista z Zespołu Analiz Ekonomicznych EY.

AI może wzmocnić wzrost, ale Europa pozostaje w tyle

Raport EY bada także wpływ sztucznej inteligencji na europejskie gospodarki. Jak wynika z analizy, dynamiczny rozwój AI coraz silniej wpływa na perspektywy gospodarcze Europy, jednak tempo adaptacji nowych technologii jest wyraźnie zróżnicowane między krajami.

Choć sztuczna inteligencja ma potencjał, by wspierać produktywność i wzrost w długim terminie, tempo jej wdrażania w Europie pozostaje zróżnicowane. Z jednej strony część państw regionu – zwłaszcza kraje nordyckie i Beneluks – należy do liderów adopcji AI, z drugiej wiele dużych gospodarek, w tym Niemcy, Włochy i Polska, nadal znajduje się na wcześniejszym etapie transformacji technologicznej. Dane z badania EY „Jak polskie firmy wdrażają AI” pokazują jednak wyraźną zmianę kierunku – ponad jedna trzecia firm (34%) zakończyła już pierwsze wdrożenia AI, a kolejne 43% jest w trakcie ich realizacji, co oznacza, że większość rynku aktywnie pracuje nad wykorzystaniem tej technologii.

- Sztuczna inteligencja staje się jednym z kluczowych czynników kształtujących długoterminowy potencjał wzrostu gospodarczego, jednak Europa – w tym wiele dużych gospodarek – nie wykorzystuje jeszcze w pełni jej możliwości. Luka inwestycyjna względem Stanów Zjednoczonych pozostaje znacząca, a tempo wdrożeń jest nierównomierne zarówno między krajami, jak i sektorami. Z jednej strony AI może istotnie zwiększyć produktywność i efektywność przedsiębiorstw, z drugiej jednak wymaga odpowiedniego kapitału, kompetencji oraz infrastruktury cyfrowej. W przypadku Polski kluczowe będzie przyspieszenie adopcji nowych technologii w tradycyjnych sektorach gospodarki – to właśnie tam potencjał do poprawy konkurencyjności i utrzymania wysokiego wzrostu w kolejnych latach jest największy – mówi Bartosz Pacuszka, AI Technology Leader, Partner w EY Polska.

Po 2026 r. wyraźne spowolnienie

Jak wynika z raportu, choć 2026 r. będzie okresem silnego wzrostu, w kolejnych latach dynamika polskiej gospodarki zacznie słabnąć. Oczekuje się, że wzrost PKB Polski spowolni do około 2,8% w 2027 r. oraz 2,3-2,4% w latach 2028–2029.

Na to spowolnienie wpłyną przede wszystkim: wygasanie impulsu inwestycyjnego z UE, niekorzystna sytuacja demograficzna i słabsze wsparcie fiskalne. Jednocześnie gospodarka pozostanie stabilna dzięki rosnącym dochodom realnym i relatywnie silnemu popytowi wewnętrznemu.

- Oczekiwane spowolnienie po 2026 r. będzie wynikało zarówno z czynników cyklicznych, jak i fundamentalnych. To naturalna konsekwencja ograniczeń demograficznych oraz zbliżania się Polski do poziomu rozwoju Europy Zachodniej. Kluczowe znaczenie będzie miało przesunięcie modelu wzrostu w kierunku większej roli inwestycji prywatnych, innowacji oraz transformacji technologicznej. Wyzwaniem pozostaje stworzenie trwałych warunków sprzyjających napływowi kapitału, zapewnienie dostępu do konkurencyjnych źródeł energii oraz utrzymanie stabilnego i przewidywalnego otoczenia regulacyjnego. To właśnie zdolność do przyciągania inwestycji i uruchamiania nowych źródeł wzrostu zdecyduje o tym, czy spowolnienie będzie jedynie korektą po okresie silnej ekspansji, czy też początkiem bardziej trwałego obniżenia tempa potencjalnego wzrostu gospodarki – podsumowuje Marek Rozkrut.