Uśmiech - ważny składnik w procesie leczenia

Uśmiech nie zastąpi operacji, leczenia ani rehabilitacji, ale jest ważną częścią procesu leczenia. Może otworzyć rozmowę, zmniejszyć dystans, pomóc w zdobyciu zaufania i dać dziecku komunikat: „Widzę cię. Jestem z tobą”. Choroba nie odbiera dziecku potrzeby uśmiechu ani zabawy. Nawet na intensywnej terapii pozostaje dzieckiem, a nie kolejnym „przypadkiem medycznym”. 

– Słowa wypowiadane przy łóżku pacjenta także mają swoją siłę. Nie powinniśmy składać fałszywych obietnic: „Na pewno nie będzie bolało” albo „nie ma się czego bać”. Lepiej powiedzieć prawdę w sposób, który daje oparcie: „Możesz poczuć ukłucie. Potrwa krótko. Powiem ci, co robimy i będę przy tobie” – mówi dr n. med. Łukasz Rakasz, neurochirurg dziecięcy, ordynator Oddziału Neurochirurgii Dziecięcej w Szpitalu Dziecięcym im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza w Warszawie.

Z raportu „Siła uśmiechu. Jak Polacy okazują życzliwość i wsparcie”, opartego na badaniu przeprowadzonym przez agencję badawczą ABR SESTA na zlecenie Fundacji Dr Clown, wynika, że 51 proc. badanych dopuszcza humor w trudnej sytuacji, jeśli osoba, której ona dotyczy, nie ma nic przeciwko temu. Korzystanie z niego wymaga więc uważności: obserwowania reakcji, pytania o potrzeby i respektowania odmowy. Dziecko może mieć ochotę na zabawę lub żart, ale może też potrzebować odpoczynku, ciszy albo rozmowy. Każda z tych odpowiedzi zasługuje na szacunek.

Szczegóły w informacji prasowej.

Eksperci do wywiadów:

• dr Aleksandra Piotrowska, psycholog, pracownik naukowy Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego
• dr n. med. Łukasz Rakasz, neurochirurg dziecięcy, ordynator Oddziału Neurochirurgii Dziecięcej w Szpitalu Dziecięcym im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza w Warszawie